Wijk aan Zeërweg - week 40 - 45

Zaterdag 10 november 2012

Op uitnodiging van de Historische Kring Velsen hebben we een rondleiding gehad bij de Cementfabriek CE-MIJ te Velsen-Noord. 

Eerst een stukje geschiedenis:

Hoogovencement in Nederland

Van 1921 tot 1922 werd het Duitse hoogovencement in Nederland beproefd door Koning & Bienfait te Amsterdam. Eén der eerste toepassingen van hoogovencement in Nederland op grotere schaal was bij de bouw van de sluis bij IJmuiden in de periode 1919-1930. In 1905 werd de Westduitse cementindustrie in Nederland vertegenwoordigd door de Nederlandse Cement Handelsmaatschappij in Den Haag. Zij importeerde ook hoogovencement uit het Roergebied, waar de staalindustrie, die als bijproduct de hoogovenslak als grondstof leverde, sterk vertegenwoordigd was. Van deze hoogovenslak, een product dat wordt gevormd uit de ganggesteenten van ertsen en uit kalksteen als toeslagmateriaal, wordt de hoogovencement, slakkencement of ijzerportlandcement gemaakt.
In Nederland werd na de oprichting van de Hoogovens in IJmuiden in 1924 ook nagedacht over de productie van hoogovencement. In 1928 werden, in samenwerking met ENCI in Maastricht, plannen daartoe gemaakt. Dat leidde tot de oprichting van de Cementfabriek IJmuiden (Cemij) op 19 december 1930. Op 28 september 1960 werd officieel de hoogovencementfabriek van ENCI, de HOFA, in Maastricht geopend. In 1959 was al met de productie begonnen. Op 21 november 1963 werd de Cementfabriek Rozenburg N.V. opgericht op het eiland Rozenburg. In 1966 werd deze derde grote cementfabriek in Nederland geopend.

Bron: CEMIJ in IJmuiden, u.b. 233: 157, Cement, Rotterdam

Vanaf 1931 werd met de productie begonnen.

Door dhr. Tervoort werd een overzicht van de geschiedenis van het ontstaan van de cementfabriek gegeven.

Sinds kort heeft de ENCI te IJmuiden de beschikking over een eigen bedrijfsmuseum.

Op de website van ENCI HeidelbergCementGroup vond ik het volgend bericht.

ENCI IJmuiden opent bedrijfsmuseum

Begin juli heeft ENCI IJmuiden op haar terrein een eigen bedrijfsmuseum in gebruik genomen. Het museum werd met veel passie ingericht door eigen werknemers en is bedoeld om de historie van de cementfabriek uit IJmuiden te behouden.

Door het verzamelen en presenteren van de objecten hebben de medewerkers een representatief beeld gegeven van de historie en ontwikkeling van ‘hun’ fabriek. Het resultaat is een bedrijfscollectie die onder andere bestaat uit foto’s, bouwtekeningen van oprichting, historisch overzicht, memorabilia, merchandising, vlaggen, films, bedrijfsbladen en een directeurengalerij. Een resultaat waar ze trots op zijn.

Ad Tervoort, tot voor kort hoofdprocesregelaar bij ENCI IJmuiden geniet nu van zijn ‘oude dag’. Als kartrekker van het museum is hij sinds kort ook ‘museumbeheerder‘: «Samen met mijn collega’s Lia Hardonk en Jan de Boer heb ik veel plezier gehad bij het verzamelen en inrichten. Zelfs een deel van mijn eigen ENCI-herinneringen liggen nu hier tentoongesteld. Tijdens de opening waren zo’n 60 collega’s, gepensioneerde medewerkers en oud-directeuren van de partij om alles te bewonderen. Het is de bedoeling dat we de ruimte één keer per maand openstellen. Geïnteresseerden kunnen dan een kijkje komen nemen.».

Ook directeur Vincent van der Horst is trots op het resultaat: «Ik ben heel trots op mijn mensen die met zoveel energie en passie een fantastisch resultaat hebben neergezet. Onze fabriek bedient de bouwmarkt al 80 jaar met hoogovencement. Ze is het waard om de historie ervan op deze manier te bewaren.»

Het museum is gevestigd bij ENCI IJmuiden, Noordersluisweg 75 in Velsen-Noord. De maandelijkse dag van openstelling vindt plaats in samenspraak met bezoekers.

Aanmelden kan via Ad Tervoort: tervos@ziggo.nl of  0251 251737 .

De directie.
11 juli 2011

In het bedrijfsrestaurant is een plaquette dat herinnerd aan het 25 jarig bestaan van CE-MIJ.

Onderweg naar het museum lopen we door de werkplaats waar het bedrijf het onderhoud pleegt aan de machines.

Vlakbij het museum liggen in hoge bergen de slakken te wachten om verwerkt te kunnen worden. Door de recessie is de aanvoer groter dan de vraag. Hierdoor hopen de slakken zich alleen maar op.

Een tweetal kantoorruimtes zijn ingericht als museum. In vitrines zijn de herinneringen aan het verleden uitgestald. Een statige klok, welke door het personeel is aangeboden, geeft de tijd aan. 

Vanuit de tijd dat het roken nog geen taboe was zijn de diverse aanstekers met logo in de vitrine uitgestald. 

 Een sigaar met het logo van de CE-MIJ is ook bewaard gebleven.

Een mooie, Delfts blauwe tabakspot staat in de vitrine te pronken. In het Museum Kennemerland is een zelfde pot te bewonderen. 

Daar luidt de beschrijving alsvolgt:

Cilindervormige aardewerk pot met messing deksel, vervaardigd in 1956 ter gelegenheid v.h. 25 jarig bestaan van de Cementfabriek IJmuiden (CEMIJ), op de zijkant een kobltblauw uitgevoerde afbeelding van de CEMIJ fabriek, op de tegenovergestelde zijde in blauw het opschrift: 25 jaar cement, Cementfabriek IJmuiden N.V. Ijmuiden 1931 16 juni 1956, op de onderkant gemerkt in blauw "1451", daaronder een kroon, vervolgens "Koninklijke Goedewaagen Gouda Holland. H.", ondergrond van de pot witgrijs. Van uitreiking aan het personeel zal waarschijnlijk geen sprake zijn geweest. Mogelijk is een klein aantal exemplaren uitgereikt aan directieleden, commissarissen, e.d.

Een pronkstuk van de collectie is een model van een cementtanker, Realengracht.

Middels de website van www.scheepvaartinbeeld.nl heb ik een foto gevonden van de Realengracht in bedrijf.

Verder heb ik nog een aantal foto's voor een algemene indruk.

Een vitrine met grondstoffen.

Zelfs het servies is voorzien van het logo van Ce- Mij. Maar dat toendertijd gebruikelijk bij grote bedrijven.

In vroeger tijden werd het cement gevuld in papieren zakken. Tegenwoordig vindt het vervoer in  bulk plaats. 

Een groepsfoto sluit de rondleiding af.

Daarna weer op weg naar huis.

 

Wijk aan Zeëerweg - week 37 - 39

Donderdag 13 september 2012

Ons stoeltje is terug van de meubelspuiterij. Hij ziet er geweldig uit. Nu kan deze terug naar de stoffeerder om weer aangekleed te worden.

 Onze slaapkamer is toe aan een opknapbeurt. De wand achter ons bed moet wat in de stijl van de rest van de kamer worden opgeleukt. De wand opnieuw gewit. De spiegel en de plank opnieuw in de lak.

Onze gedachte gaat uit naar het maken van een lambrisering van grenen schroten om de slaapkamer een ander tintje te geven.

Eerst de schroten in de lak zetten en daarna op de muur bevestigen. Dan krijgt het langzamerhand het beeld wat wij in onze gedachte hebben.

De hulplatjes zijn nodig om druk op de schrootjes te zetten waardoor de lijm stevig op de wand drukt.

En zo is de lambrisering een feit. De afdeklatjes geplaatst en de spullen kunnen weer terug.

Zelfs Dorus denkt: "Zo die flauwekul is weer over, ik kan weer lekker op bed liggen.

Zondag 23 september 2012.

Vandaag vieren we mijn verjaardag. Ter gelegenheid van dit festijn heeft Gea  een heerlijke taart gemaakt.

Het was een gezellige dag, met alle vrienden en familie.

Vrijdag 28 september 2012.

Vandaag moesten we vroeg op staan. Om 10 uur werden we verwacht in Odoorn. Tante Tiny, de oudste zuster van Gea's moeder, was overleden en werd begraven.Na afloop van de plechtigheden werd er een lunch voor de genodigden aangeboden. Zo'n dag met al de familie van Gea heeft dan wel  wat weg van een familie reünie. Jammer eigenlijk dat dat bij dergelijke gelegenheden moet plaatsvinden. Maar misschien kunnen we volgend jaar de schade een beetje inhalen als we op de camping in Gasselte zitten.

Zaterdag 29 september 2012.

Vandaag zijn we in Duivendrecht waar het SPAA-honk wordt geopend. Het SPAA, dat staat voor Senioren Politie Aamsterdam-Amstelland, heeft tot doel contacten te onderhouden met de gepensioneerden van de politie en het korps Amsterdam-Amstelland. Niet zo lang geleden hadden we een BBQ, welke door het SPAA was georganiseerd.

Het nieuwe honk, voorheen een politie posthuis, zal met name worden gebruikt als soos voor o.a. klaverjassen, bingo e.d. Maar er is daar ook ruimte voor andere activiteiten. Grote evenementen zullen in het hotel in Osdorp plaatsvinden, zoals de BBQ.

Wijk aan Zeëerweg - week 35 - 36

Woensdag 29 augustus 2012

De tante van Gea is voor een paar dagen bij ons te logeren. Dat was ook de reden om de logeerkamer op orde te brengen.

Aanstaande zaterdag 8. september 2012 gaan we effe heen en weer naar Borger om haar weer thuis te brengen.

Maandag 3 september was een mooie dag om een stukje te gaan rijden. Ons doel was Bergen (NH). Binnendoor zijn er mooie paadjes. Via Beverwijk, Castricum en Alkmaar kwamen we uit in Bergen. De auto in de parkeergarage en op zoek naar een terrasje.

Na de thee een rondje om de Ruine-kerk.

Middels Wikipedia vond ik het volgende over Bergen en de Ruinekerk.
De Ruïnekerk is een 15e-eeuwse kerk aan de Raadhuisstraat in Bergen (Noord-Holland). De kerk werd tijdens de Tachtigjarige Oorlog afgebrand, maar de ruïne werd hierna weer deels herbouwd. De kerk heeft status als rijksmonument.

Geschiedenis

Het dorp Bergen ontstond rond een rooms-katholieke kapel op de plek van de huidige Ruïnekerk. Na het Mirakel van Bergen in 1422 werd de kapel vervangen door een eenbeukige (of mogelijk driebeukige) kerk, gewijd aan de apostels Petrus en Paulus, om de vele pelgrims te ontvangen. Het was destijds de grootste kerk van Noord-Holland.
Op 21 februari 1574, tijdens de Tachtigjarige Oorlog, werd de kerk geplunderd en afgebrand door geuzen onder leiding van Diederik Sonoy, als deel van een tactiek van de verschroeide aarde rond Alkmaar om de Spanjaarden te beletten het Beleg van Alkmaar weer te hervatten. Hierbij ging een groot deel van de kerk, waaronder de kerktoren, verloren. In de periode tot 1597 werd de geruïneerde kerk deels gebouwd. Het herbouwde koorgedeelte kwam gereed in 1594; dit jaartal werd aangebracht op een balk boven de preekstoel. Hierna werd de Ruïnekerk in gebruik genomen als protestantse kerk.

Gevechten rond de Ruïnekerk tijdens de Slag bij Bergen (1799), 19e-eeuwse afbeelding.

Tijdens de Slag bij Bergen in 1799 werd er zwaar gevochten rond de kerk. De vele kogelgaten en -inslagen in de kerk herinneren hier nog aan.
In 1943, tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd de uit 1888 daterende luidklok van de kerk door de Duitse bezetters gevorderd.
In de periode 1955-1961 werd de kerk gerestaureerd onder leiding van architect C.W. Royaards, die onder meer een houten portaal in 18e-eeuwse Zaanse stijl aan het gebouw toevoegde. Dit houten portaal werd enkele meters verplaatst toen in 2003 de ingang verbreed werd. Op de kerkgevel prijkt het jaartal 1958 ter herinnering aan de restauratie.
In 1970 werd een carillon in het kerktorentje opgehangen, bestaande uit 26 luidende klokken en een klok die geen dienst doet. Op de grootste klok staat: "Ik luid voor hen die voor onze vrijheid vielen en in Bergen rusten 1940-1945". Op de andere klokken staan de namen van gesneuvelden in de Tweede Wereldoorlog, en een klok is voor de naamloze gesneuvelden.

Bergen kent nog wat leuke doorkijkjes.

Via Egmond aan Zee weer terug naar IJmuiden. Nog tijd genoeg, dus gaan we binnendoor.

Dinsdag 4 september 2012.

Vandaag kunnen we geen gebruik maken van de auto. Voor de Apk-keuring staat ie in de garage. En thuis is nog genoeg te doen. Tante Mina heeft nog wat meegenomen, wat versteld kan worden en Gea heeft dan ook wat te doen.

Het is mooi weer en dat lonkt naar buiten in de tuin.

En dan lekker in de tuin eten, daarna de kachel aan voor het sfeertje.

Lekker warm.

Woensdag 5 september 2012

 In Winkel (N-H) is gevestigd het Nederlands Parfumflessen Museum. De folder van het museum geeft aan dat in het museum een uniek collectie van 7000 parfumflacons plus aanverwante objecten staan. De collectie is ingericht in het oude raadhuis, welke uit 1599 dateert.

Het pand deed voorheen dienst als waag en raadhuis. Tijdens de rondleiding wordt verteld hoe in de loop der eeuwen de reukgeuren zijn ontwikkeld.

Tot de collectie behoord ook een zg. geurenorgel. De parfumeur ontwikkelde daar de nieuwe creatie.
Mijn interesse ging uit naar wat nog te vinden is van het bedrijf waar mijn vader bij gewerkt heeft. Maschmeijer Aromatics in Amsterdam. Het was dan ook verbazingwekkend dat zij in het bezit waren van de geurkokertjes, waarmee de vertegenwoordiger de winkels bezochten. Wat ik niet heb kunnen vinden waren de flesjes van de firma Maschmeijer, die in de jaren 70 van de vorige eeuw als relatie geschenk werden aangeboden.

Na en tussenstop in Heerhugowaard, zijn we huiswaarts gekeerd. Helaas het weer laat het niet toe dat we in de tuin kunnen zitten en van de kachel kunnen genieten.

Wijk aan Zeëerweg - week 34

maandag 20 augustus 2012

Vandaag begonnen aan het vervangen van het boeideel boven de bijkeuken.

Het is al jaren in een slechte staat. Je staat er een tijd tegenaan te hikken, maar het moet toch gebeuren.

Met behulp met wat touwen en een ladder moet het bescherming bieden om te zorgen dat ik door het dak kan vallen.

Stukje bij beetje wordt zichtbaar hoe de staat is van het boeideel. En niet alleen van het boeideel, maar ook de bovenste laag stenen. De tand des tijds heeft de mortel geheel verpulverd en de stenen lagen los op de rest van de laag stenen.

Het enige waarvoor de oude plank geschikt is, is om in de tuinkachel voor wat warmte te zorgen.

Met wat kunst en vliegwerk zijn de stenen weer op hun plaats gemetseld.

De plank op maat gemaakt. De uitsparing voor het hemelwater verwerkt en hij dan klaar om van een verflaag te worden voorzien.

Voordat de plank op z'n plaats kan geworden aangebracht, moet eerst de muur voorzien worden van een laag witte verf.

Dan wordt het tijd om de plank op z'n plaats te krijgen en hem op de muur te bevestigen.

Zo de plank zit. Rest nog wat verdere afwerkingen, maar dat kan wachten tot volgende week. Het weekend voorspeld niet veel goeds, vanaf maandag zou het weer gaan opklaren.

Wijk aan Zeëerweg - week 31 / 33

Maandag 6 augustus 2012

Vandaag kunnen we Gea's stoeltje naar de spuiterij brengen. Ze bellen ons met veertien dagen dat het klaar. Dan kan het stoeltje naar de stoffeerderij. Ik verwacht dan dat het misschien eind van maand helemaal klaar is.

Deze week kregen we bericht dat Douwe Borcheld plotseling overleden was. We wisten dat hij al ziek, maar dan komt zo'n bericht toch nog onverwachts. Douwe en Hanny hebben we leren kennen door ons stamboom onderzoek. In Gasselte staat een standbeeld van Wemeltje Kruit.

Wemeltje Kruit was gehuwd met Kornelis Borcheld en via het graf van Wemeltje Kruit zijn we er achter gekomen dat zij tot de familie Borcheld behoorde. Douwe Borcheld was hun zoon en woonde met zijn vrouw Hanny in Middelburg. Het contact is sedertdien aangebleven en op vrijdag 10 augustus 2012  is Douwe Begraven. Vooraf gaande aan de begrafenis was er in Sint Laurens een dankdienst.

Douwe Borcheld.

1928 - 2012

Dinsdag 14 augustus 2012

Ik ben, sinds ik gepensioneerd ben, lid geworden van de SPAA, een vereniging van oud-politie mensen van de politie Amsterdam-Amstelland. Op die manier hou je een beetje contact met de oud collega's.

 Dinsdagmiddag 14 augustus werd er een BBQ georganiseerd, waar wij ons voor hadden ingeschreven. Het weer leek in het begin spelbreker te worden, maar het klaarde gelukkig weer op. We hebben genoten van het eten en de gesprekken met de mensen. Wij zaten aan een tafel waar de weduwe van Ben van der Woude en hebben nog wat herinneringen opgehaald. Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat de meeste mij niet herinneren, maar ik de meeste, van gezicht dat wel, nog kan herinneren. Gea heeft nog een paar foto's gemaakt.

Alles was goed geregeld en we lieten het ons best smaken.

Wijk aan Zeëerweg - week 29 en 30

Maandag 16 juli, het is weer tijd voor de voortuin. Maar eerst nog wat stenen er bij halen. Ik kom ongeveer 1 m2 tekort. Dat kan makkelijk in de achterbak.

Zo nog een klein stukje en het zit er in.

19 juli en dat is dan het resultaat. Het straatje ligt er in. De japanse kers heeft de winter goed doorstaan en begint weer uit te groeien. We dachten eerst door de verbouwing dat hij het loodje ging leggen, maar het is toch weer goed gekomen. De Buxus is er wat bekaaider af gekomen. Misschien als ie wat gesnoeid is.

Het volgende project is de achtertuin. Tarzan zou jaloers op de rimboe in onze achtertuin. De klimop heeft zodanige drastische vormen aangenomen dat er maar één ding opzit. De snoeischaar erin zetten. We denken dat we wel drie groene bakken nodig hebben om het af te voeren.

   Dit is op 24 juli.

De uit de voortuin gekomen straattegels waren we binnen een mum van tijd weer kwijt. Een advertentie in een weekblad leverde al gauw de verlossende telefoontjes. In de achtertuin hadden we ook nog een betonnen bloemenbak. Ook deze is via een advertentie naar een adres in Friesland verhuisd.

Langzaam maar zeker begint de tuin weer een vorm te krijgen waarbij we weer van de tuin kunnen genieten.

En met genieten bedoelen we ook dat we onder de parasol de maaltijd kunnen gebruiken en na het eten de kachel weer kunnen aansteken voor een lekker vuurtje.

Je voelt de warmte van de foto afkomen.

De achterkamer is nu ook weer te gebruiken waarvoor ze bedoeld is. Logeerkamer. Na lange als kleine opslag gediend te hebben, door de verbouwingsperikelen, zijn de kratten e.d. naar de zolder verhuisd en ziet de logeerkamer er weer tiptop uit. We hadden tante Lamina beloofd dat ze bij ons zou kunnen logeren en in augustus is dat zover.